Kendimizin dostu olduk.

 Anlaşılmıyoruz ya da anlatamıyoruz içimizde ki öfkeyi, kırgınlığı dışarı dökemiyoruz oysa ki dilimize kadar geliyor ama dışarı çıkamıyor. Nasılsın dediklerinde duraksıyoruz o sırada kendimizle konuşuyoruz gerçeklerimi söylesem yoksa iyiyim mi desem. Genellikle iyiyim diyoruz. Değerimizin olmadığını düşündüğümüz insanlara kendimizi anlatmaya yorulduk, her zaman içimizi açacak insanlar arasak da kendimizin en iyi dostu kendimiz olduk. Aslında kendimizden başka kimsemiz yok.